Leczenie Parkinsona w Niemczech

0
114
Leczenie Parkinsona w Niemczech

Choroba Parkinsona jest zaliczana do jednych z tzw. chorób starczych, czyli chorób związanych bezpośrednio z podeszłym wiekiem. Społeczeństwa europejskie coraz bardziej się starzeją, dlatego przypadków zachorowań na chorobę Parkinsona będzie coraz więcej. Najkrócej mówiąc, choroba Parkinsona jest chorobą neurodegeneracyjną układu nerwowego i prowadzi do obumierania komórek nerwowych w obrębie tzw. istoty czarnej w mózgu.

W Polsce, w Niemczech oraz na świecie wciąż opracowuje się coraz skuteczniejsze leczenie tego schorzenia, dostępne są nawet całkiem nowatorskie metody podnoszące znacznie komfort życia chorego.

Choroba Parkinsona- jak powstaje?

Początkowo chory nie zdaje sobie nawet sprawy, iż choruje. Choroba ta rozwijać się bowiem może nawet latami, a jej pierwsze, niespecyficzne objawy bierzemy za zwykłe objawy występujące u każdego w wieku podeszłym- chociażby drętwienie kończyn czy powolniejsze ruchy.  Choroba Parkinsona powoduje zanik komórek dopaminergicznych w strukturach mózgowych, czyli komórek odpowiadających za produkcję dopaminy.

W mózgu następuje odkładanie się patologicznie zmienionego białka, nazywanego alfa-synukleiną. Zmniejszona produkcja dopaminy prowadzi do wystąpienia najbardziej charakterystycznych objawów dla tejże choroby, do których należą spowolnienie ruchowe, sztywność mięśni, drżenie spoczynkowe, zaburzenia chodu i postawy.

Senior z chorobą Parkinsona

Średni wiek zachorowań na chorobę Parkinsona wynosi dziś 58 lat. W całej Europie około 2% społeczeństwa cierpi na to schorzenie. Lekarze wyróżniają trzy rodzaje choroby, jest to choroba drżenna, choroba akinetyczno- hipertoniczna oraz choroba mieszana. Wymienione wyżej obawy choroby są początkowo mało dostrzegalne, natomiast wraz z postępem chorowania nasilają się w znaczącym stopniu.

Coraz bardziej zaawansowane stadium choroby powoduje pochylenie sylwetki do przodu, zaburzenia równowagi, a także niemożność rozpoczęcia ruchu- np. wstania z łóżka. Problemem staje się wykonanie niemal każdej codziennej i prostej czynności, dlatego senior z zaawansowaną postacią Parkinsona potrzebuje całodobowej opieki.

Leczenie osób starszych w Niemczech

Na całym świecie, także w Niemczech, stosuje się niemal te same metody leczenia choroby Parkinsona. Leczenie to ma na celu uzupełnienie niedoborów dopaminy w mózgu, zahamowanie procesu jej rozkładu, a także dostarczenie organizmowi substancji, które spowodują pobudzenie receptorów dopaminowych. Najbardziej powszechnym lekiem stosowanym przy chorobie Parkinsona jest oczywiście prekursor dopaminy, środek o nazwie L- DOPA.

Lek podawany jest obwodowo wraz z inhibitorami enzymów przekształcającymi L-DOPA w dopaminę. W mózgu lek ten przekształca się w dopaminę. Niestety lek ten działa wydajnie około kilku lat. Po kilku latach należy zwiększać jego dawkę, a to prowadzi także do częstszych i bardziej nieprzyjemnych skutków ubocznych jego działania.

Jak niepodawanie dopaminy, to może hamowanie rozkładu tej, która została wyprodukowana przez mózg? Właśnie takie działanie wykazuje podawanie pacjentom agonistów receptorów dopaminowych, a więc substancji, które naśladują działanie dopaminy. Ich zadaniem jest także pobudzenie receptorów dopaminowych do produkcji tejże substancji.

Parkinsona można w niektórych przypadkach leczyć także metodą chirurgiczną. Zabieg chirurgiczny polega w tym przypadku na przeszczepie komórek dopaminowych do mózgu. Komórki te pochodzić mogą z ciała pacjenta lub z płodów ludzkich. Wykorzystywanie komórek pochodzących z tkanki mózgowej płodów uznano za bardzo kontrowersyjne moralnie. Jest to sposób leczenia, który pozostaje ciągle w fazie eksperymentalnej. Nie jest to także sposób efektywny- by uzyskać odpowiednią ilość komórek, należy je pobrać z co najmniej kilku embrionów.

W Niemczech, jak i wszędzie, osoby z chorobą Parkinsona poddawane są rehabilitacji. Rehabilitacja powinna być wprowadzona jak najwcześniej, już w momencie zaobserwowania pierwszych objawów rozwijania się choroby. Rehabilitacja poprawia sprawność fizyczną, utrzymuje zdolność chorego do wykonywania ćwiczeń fizycznych oraz codziennych czynności oraz zwiększa wydolność organizmu.

Oceń wpis
[Ocen: 0 Średnia: 0]

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę wpisz swój komentarz!
Wpisz swoje imie

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.